SENİ ÇOK ÖZLEDİK ATAM

 Bugün günümü bitirmeye hazırlanırken çok
güzel bir gün geçirdiğimi fark ettim ve bloguma çok fazla zaman ayırmadığımı düşünerek artık daha fazla yazı yazmamın zamanı gelmiş diye hissettim.

    Bir 10 Kasım sabahı yine bir Atatürk'ü anma programında yer aldığım için çok mutluyum ve daha nice anma törenlerinde olurum inşallah diyorum...Fotoğrafı çeken arkadaşıma da ayrıca teşekkür ederim.

    Bugün okulumda şiirimi okuduktan sonra huzurlu bir şekilde evime geldim.Çalışmalarıma devam etmek için bilgisayarımı açıp da her gün görmüş olduğum o fotoğrafa baktığımda o an için o fotoğrafın daha farklı göründüğünü keşfettim.

     Mustafa Kemal Atatürk'ün en sevdiğim fotoğrafı benim ekran fotoğrafım her bilgisayarımı açtığımda onun o gülümseyerek ve aslında ne kadar zor şartlar altında olsa da çocuklara bunu belli etmemek adına onlarla geçirdiği zamanlardan sadece bir kesit.Ben bu fotoğrafa her baktığımda ona duymam gereken minneti hatırlıyorum ve o hırsla çalışmalarıma devam ediyorum.Bunlar kafamın için de dönüp dururken motivasyonumu toplamak için kendime bir kahve yaptım ve araştırmalarmalarımı yapmaya devam ettim.İşim bittiğinde ise sosyal medyaya bakınmaktan tabiki de kendimi alıkoyamadım.Bir çok kişinin paylaşmış olduğu fotoğraflara,yazılara baktım bugün için...
     Aslında kimin ne paylaştığı ne söylediği iyimi yoksa kötümü gerçekten hiç umrumda değil...
Çünkü Atatürk sevgisi daha küçücükken yüreklerimize işlendi ve bunun için özel bir çaba harcanmadı.Aslında her şeyin ortada olduğu bir konuyu tartışmak da bana çok saçma geliyor.
Atatürk'ü eleştirmek onun hakkında şöyle böyle 
diyerek olmadık asılsız şeyler söylemek gerçekten 
çok büyük bir saçmalık.

       Okumak lazım öncelikle çok okumak ve adam akıllı düşünmek gerek.Peşinde olduğun şeyin hakkını vermek gerek.Okumak demişken bir tarih öğrencisi olmaktan ve sürekli okumaktan öğrenmekten çok çok çok mutluyum iyiki de bu bölüme yönlendirilmişim.
Ve tekrar okumak demişken Atatürk'ü anlayabilmek için onun elbetteki NUTUK kitabının okunması gerektiğine inanmaktayım.Bir liderin düşüncelerini hatta  her yönünü öğrenebilmek için önce yaptıklarına sonra söylediklerine en sonda yazmış olduğu eserlere bakmak lazım çünkü insanı ele veren en önemli şey yazdıklarıdır.
Ben bugün uzun zamandır kütüphanemde bekleyen NUTUK kitabının Kadir Depsen tarafından hazırlanan versiyonunu okudum ve Atatürk'e olan hayranlığım,bağımlılığım,minnettarlığım bir kat daha arttı ve iyiki de okudum diyorum.Sizler de NUTUK kitabını mutlaka okuyun derim.

10 KASIM ATAMI ANIYORUM

     En son yazımdan bu yana baktım da baya bir zaman geçmiş.Maalesef  o kadar çok şeylerle uğraşıyorum ki yazı yazmak da biraz zorlanıyorum.

Ama bu boş durduğum anlamına gelmiyor.Yine çok fazla kitap okuyorum,film izliyorum ve birçok yeri gezip fotoğraf çekerek ve tarihini öğrenerek deneyimlemeye çalışıyorum.Fırsat buldukça sizlerle de bu deneyimlerimi çokça paylaşmak için sabırsızlanıyorum.

Malum yarın 10 Kasım.Bu günün anlam ve önemini herkes biliyordur herhalde.

Ayrıca şunu da paylaşmak istiyorum.Şu an 26 yaşında 2.üniversitesini okuyan bir gencim fakat yıllar önce ilk okul sıralarında 10 Kasım da şiir okuduğumu hatırlıyorum ve gözlerimin önüne bu resim geldiğinde kendimle gurur duyuyorum.Şimdi bu tabloyu bu yaşımda tekrar canlandıracağım yarın Atamızı anma töreninde kısacık bir şiir okuyarak bende o törene katkıda bulunacağım ve Atamı saygıyla anmanın onurunu tekrar yaşayacağım.

Yarın ki törende okuyacağım şiir ise Bangladeşli Şair Şehadet Ahmet 'in 1938 yılında Atatürk'ün ölümü üzerine yazmış olduğu bir şiir

 ''Seni hiç gözlerimle görmedim , sadece duydum ismini.

  Eşsiz ve asil şöhretinle , kırdın esaret zincirini.

  Kurtardın en sonunda , o yüce milletini .

  Hatıran ebedidir Atatürk.Sen yaşıyorsun.

  Değil sadece Türklerin , Bütün Asyalıların , inan kalbinde parlıyorsun.

  Bu şiir dünyasından sana , takdirlerimizi sunuyorum.

  Elveda diyerek , iki damla gözyaşı sunuyorum.''